Capibara’s zijn de grootste knaagdieren ter wereld en worden vaak liefkozend “reuzencavia’s” genoemd. Hun rustige gedrag, vriendelijke uitstraling en schattige filmpjes op sociale media wekken de indruk dat ze perfecte huisdieren zouden zijn. Maar de werkelijkheid is anders: een capibara houden als huisdier onverstandig en ook onverantwoord. In dit artikel ontdek je waarom.
Wat is een capibara?
De capibara (Hydrochoerus hydrochaeris) komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika en leeft in moerassen, rivieren en graslanden. Volwassen dieren kunnen meer dan een meter lang worden en wegen gemiddeld 50 kilo. Ze zijn semi-aquatisch, wat betekent dat ze veel tijd in het water doorbrengen en uitstekend kunnen zwemmen.
Waarom een capibara als huisdier problematisch is
1. Grootte en ruimtebehoefte
Capibara’s zijn geen kleine knaagdieren die in een hok passen. Ze hebben enorme leefruimte nodig met toegang tot water. Een tuin of vijver is vaak veel te klein voor hun natuurlijke gedrag. Zonder voldoende ruimte raken ze gefrustreerd en ongelukkig.
2. Sociale dieren
In het wild leven capibara’s in groepen van 10 tot wel 30 dieren. Ze zijn extreem sociaal en voelen zich ongelukkig of gestrest als ze alleen worden gehouden. Voor een verantwoord leven in gevangenschap zou je dus meerdere capibara’s moeten hebben – en die vragen nog meer ruimte en zorg.
3. Wetgeving en vergunningen
In veel landen, waaronder Nederland en België, mogen capibara’s niet als huisdier worden gehouden. Er gelden regels en vergunningseisen, omdat het om een exotisch dier gaat dat speciale verzorging nodig heeft. Het houden zonder toestemming kan leiden tot boetes of inbeslagname.
4. Speciale voeding
Capibara’s zijn planteneters die grote hoeveelheden gras en waterplanten eten. In gevangenschap is het moeilijk hun dieet volledig na te bootsen. Te eenzijdige voeding leidt tot overgewicht, gebitsproblemen en gezondheidsklachten.
5. Gedrag en verzorging
Hoewel capibara’s vaak rustig lijken, kunnen ze fel en territoriaal zijn. Ze hebben sterke tanden en kunnen hard bijten als ze zich bedreigd voelen. Daarnaast produceren ze veel mest, hebben ze een groot waterbassin nodig en vragen ze intensieve dagelijkse verzorging.
6. Gezondheidsrisico’s
Capibara’s kunnen ziekten en parasieten bij zich dragen die overdraagbaar zijn op mensen of andere huisdieren. Ook dit maakt ze minder geschikt als gezelschapsdier in een normale huishoudelijke omgeving.
Veelgemaakte misverstanden
- “Capibara’s zijn zachtaardige knuffeldieren.” Niet waar: ze zijn wilde dieren en kunnen onvoorspelbaar reageren.
- “Met een vijver in de tuin kun je ze goed houden.” Onjuist: ze hebben enorme leefruimtes nodig, niet zomaar een tuinvijver.
- “Als je er één houdt, is dat genoeg.” Nee: capibara’s zijn groepsdieren en kunnen alleen niet gelukkig leven.
Alternatieven voor capibara’s
Wie valt voor de rustige uitstraling van de capibara, kan beter kiezen voor dieren die wél geschikt zijn als huisdier. Denk aan cavia’s, konijnen of zelfs tamme degoes. Deze dieren zijn speciaal gefokt om samen met mensen te leven en kunnen, mits goed verzorgd, een gelukkig leven leiden in een huiselijke omgeving.
Conclusie
Capibara’s zijn fascinerende dieren die thuishoren in de natuur of in gespecialiseerde dierentuinen, niet in een woonkamer of achtertuin. Hun grootte, sociale gedrag, specifieke leefomgeving en wettelijke beperkingen maken ze totaal ongeschikt als huisdier. Wie van capibara’s houdt, kan het beste genieten van hun bijzondere leefwijze tijdens een reis door Zuid-Amerika of in een erkende dierentuin.
Capibara’s zijn prachtige dieren – maar alleen in hun natuurlijke omgeving. Als huisdier brengen ze meer problemen dan plezier.
